The Don - Age Male Man Boodi

اگه مال من بودی

با هم معروف ترین آدمای شهر بودیم

میخندوندمت اگه حالم بود هر جوری

وقتی درگیر غم بودی

ولی حیف ترسویی

تو ترسویی

نجاتم میده چشات

دیوونه میکنه صدات

فقط با همیم توی خواب

میخندیم ما توی قاب

بی تو جایی نمیشه رفت

چون تو شبای من نمی درخشی

از نمیشه فهمید

نمیشه نه

هر چی که داشتمو جمع کردم

تا بخرم برات یه گردن بند

بم میگن نمیرسه عقلن من

آخرم همه چی از دستم رفت

این فکرا نمیزاره بخوابم

تو چرا نمیای

تو منو چرا نمیخوای

منو چرا نمیخوای

اگه مال من بودی

با هم معروف ترین آدمای شهر بودیم

میخندوندمت اگه حالم بود هر جوری

وقتی درگیر غم بودی

ولی حیف ترسویی

تو ترسویی

اگه ماه من بودی

می اومدم تا آسمون با تو

میدزدیم از ابرا نگاتو

می موندم تنهایی با تو

اگه مال من بودی به هیچکس نمیگفتم راز چشاتو

میزدم از خودم فقط تا برسی به همه آرزوهاتو

اگه مال هم بودیم

از دوریت میساختم یه راهی بهت خشک میکردم برف و بارونو تا نگیره گاهی دلت

قول دادم برسم یه روزی هر جا به تو

بکنم هر چی هست سر راه تو

تو شیرینم بشی من فرهاد تو ولی نشد

اگه مال من بودی

با هم معروف ترین آدمای شهر بودیم

میخندوندمت اگه حالم بود هر جوری

وقتی درگیر غم بودی

ولی حیف ترسویی

تو ترسویی

اگه مال من بودی

با هم خوشحال ترین آدمای شهر بودیم

میخندوندمت اگه حالم بود هر جوری

وقتی درگیر غم بودی

ولی حیف ترسویی

تو ترسویی