Dariush - Rooze Mabada

پس پشت پنجره عادت مرگه

باغ پاییزی ما مسلخ برگه

واژه پوسیده دلِ غزل گرفته

جایی که شبنم گل خود تگرگه

وقتی میرغضب خداوند زمینه

وقتی هر شب‌زده‌ای ستاره چینه

از تو خوندن از تو سر رفتن و موندن

عادت و حسرت دیرینه همینه

با تو رفتن تا ته خواب پریها

با تو رقصیدن تا آخر صداها

چه شکوهی داره با تو، با تو رفتن

تا همیشه حتی تا روز مبادا

نور دیروز و هنوزم

ای چراغ سایه سوزم

گُر بگیر از شام بی‌ما

تا ته روز مبادا

نور دیروز و هنوزم

ای چراغ سایه سوزم

گُر بگیر از شام بی‌ما

تا ته روز مبادا

ای هوای تازه باغ معلق

ای قدیمی مثل خواب دور زورق

همتی کن پای این طاق شکسته

دل دلی کن ای صدای خوب برحق

با تو رفتن تا ته خواب پریها

با تو رقصیدن تا آخر صداها

چه شکوهی داره با تو با تو رفتن

تا همیشه حتی تا روز مبادا

نور دیروز و هنوزم

ای چراغ سایه سوزم

گُر بگیر از شام بی‌ما

تا ته روز مبادا

نور نور دیروز و هنوزم

ای چراغ سایه سوزم

گُر بگیر از شام بی‌ما

تا ته روز مبادا

نور دیروز و هنوزم

ای چراغ سایه سوزم

گُر بگیر از شام بی‌ما

تا ته روز مبادا

نور دیروز و هنوزم

ای چراغ سایه سوزم

گُر بگیر از شام بی‌ما

تا ته روز مبادا

نور دیروز و هنوزم

ای چراغ سایه سوزم

گُر بگیر از شام بی‌ما

تا ته روز مبادا