Lyrics
یو
مستند
صفر دو یک
شبو بیدارم هنوزم میچکه جوهرم
میپاچه روو کاغذ میرسه نوبتم
بگو چقد میکشه طول دیده شه هنرم
احساس دارم گاهی بی حسه دوربرم
سرپاس لش لمس تن کفه شهر
نیستش مشخص مقصده بعد
نوزده گرف تو تهران اسلحه دس
واسه هرکی خوندم کف زده تش
میمونم با رپم حتی بدن حکمه تیرمو
تنومنده این درخت بزن قطره ریششو
نمیرسه زورت پس بفهم عمقه تیترمو
یه پروانه میخواستم که درک کنه پیلرو
نره یادت خالقم رابطمو شاعرم
مستنده کارتلم بکس واردنو کاملن
صاعقنو راکتن هم ساکتنو عالمن
ماهرنو جالبن داش کاشفنو راغبن
چی بگم علماس میخوای یه کم از زخمایی که خوردم بگم؟
اینا فقط رخه کارو میبینن نمیدونن چه مسیریو رفتیم
بگو شاید یه کم دستگیرشون شد داش
یه پسره ساکت صبور، لاغر رپی چقر
فکره ساختن فردام و پرواز یه تک
از مدرسه فرار ولی پیه هدفام صور
تا اینکه پریدم و کسی نرسید بهم
نذاشتم سیاهی روم اثر کنه
هرچند جایه زخماش رویه تنم پره
این عشقه که ماورایه تفکره
اما ادم بودن بالاترین توقعه
نمیدونم شاید دوریم اَ همدیگه
کم نیار تو، برو جلو همین تقدیره
نده فرداتو دسته سرنوشت
کم کن رویه هرکی، تورو دسه کم گرفت
هرکی رسید جایی واسش جنگیده داش
جاده زیر پاته نگو از،. سختیه راه
برو براش رسید وقته تکمیله کار
آینه رو ببین، بکن تصویه حساب