Lyrics
میگذره ثانیه یه ساعت واسم
تو میگی میخندم مجبورم راحت
کنم خودمو تو این فاضلاب
چرا چون یجا بد تاوانشو پس دادم
مخت رد میداد بودی یه جا من
با یه کالبد درگیر دو منطق جامع ام
توی یکی پیرمو شکسته
توی یکی هنوز یه جوونه خامم
جونم داره میده از دست تایم
پیرم میگه تهش پوچه این زندگی
جوونم تو فکرشه هر شب خودکشی
پیره تلاشش بقاس تو جسمه این
پای تصمیم میره اما بی رگ
لاشه سردرگم مثه هرسری
باد زار شده بیرحم کات
تازه سکانسه اول قصه‌ایم
من یه جوونم لش لب ساحل
شدم از دست عقربه ها ول
توی فکرم میگذره زندگی
سیاهیاش پر کردتم تازه
پا به سنی نذاشتم هنو
که خانوادمه پشتیبان برام نباشه
توی این خودخوریام
که بعیده عوارض قرصا نباشه
نفسم داره میشه تنگ
مثه دلم واسه‌ی اون
کم کم داره میشه صبح
یه نسیمی داره میخوره توروم
یکی باهام داره میزه حرف
انگا زندگیمو میدونه
دورو برم میبینم کسی نی
انگار این صدا میاد توم
بعد او مرگ ناباورانه
شکوندن بعد ترانه
سردرگم بودم سوار موجون
یه تن پیدا بشت به یه بهونه
مدونسته که پسم افسردن
مدونسته چندصبا دگه امردم
بدون اینکه بهش بشوم کمک
قسمت هسته بروم شو جمعه
نشتن جلوم تو ساحل لنگه
دعا ممش بشت دگه همراش
نابوت کمکی بکنم بهش
نه اتونم که همراهش توی جسمی
تا هوا ابودن گرگ و میش صبح
خلاص اکنم به خودوم هم او
نشتم پاش همپا گپونی
اگفتم بهش بچگی و جونیش
نگا اکردن به دورو بر خو
هنو نفهمیدن مه ام پهلویی
یه باد بودم از جنس بپش
شاید تموم بشت مشکلونی
دلوم تنگ بوده به خانواده
گپ بودن همه چه شاعرانه
تلخن نبشی ببینی از دور
تنها راهه باد سرگردون
همی هسته هرچند عاجزانه