Uygar Doğanay - Anla Beni Yar

Yar ah yar yare yare hayınsan yar yar

Yar ah yar zalım zalım zalımsan yar

Yar ah yar hayın ah yar hayınsan yar

Bir yara açtın bende kapanmaz yar

Yar merhem sürsen sürmesen de kar etmez yar

Merhem sürsen sürmesen de kar etmez yar

Yar ah yar yare yare hayınsan yar yar

Yar ah yar zalım zalım zalımsan yar

Büyümen gerek anlaman i̇çin beni yar

Küsmeli tek ağacın

Sığınacağın amansız bir yağmurda aşkla vurulman gerek

Koyu bir ıssızlıkta

Kimse görmemeli çığlığının sahibini

Kendi sesinle ölmelisin sessizliğinle büyüdüğün gibi

Düşürmeli seni bir kaç kez

Acımadan yerini bulmamış aşkların

l̇çinin yangınına aldırmadan

Kapıyı vurup çıkmalı eksik yaşadıkların

Bir pula satmalı

Emeğini burkup pul edip harcadıkların

Anlaman i̇çin beni anlaman gerek

Kaç kişiyi yaşarsan yaşa

Kendi yalnızlığındır döneceğin en sonunda

En sonunda görmeyi unutup beklemeyi öğrenecek gözlerin

Paslı bir cam kenarında

Konuşur olacaksın çiçek mezarı boş saksılarla

Önemsizleşecek bakmaya korkarken başkalarına gösterdiğin sırlar

l̇şte o zaman kalkacak ellerinle çektiğin

Seninle sen arasındaki sınırlar

Anlaman için beni kısası var

Anlama beni