Kahraman Tazeoğlu - Seni İntihar Ettim

deli dolu geçtik ateş hatlarından

sevgim korkuyla beraber büyüdü içimde

sevdikçe korktum

korktukça daha çok sevdim

er geç birbirini boğacaktı bu duygular biliyordum

neden sonra farkına varıyor insan

ayağına takılan bütün taşları

yoluna kendi döşediğinin

senin yarınlara inancın benden yüklüydü

daha cesaretliydin

planı çatılmamış yarınlara ektiğin umutlar

er geç açacaktı biliyordun

deli sevdalı çocuk ruhumun

nicelerinin uğruna kıyametler kopardığı

değersiz değerlere sırt dönmüş güvenli saflığında

bir sonsuzluk buldun kendine

ve hayatımızın resimlerini çizdin duvarlarımıza

sonra birden

yeşil bir kentte

ılık bir yaz gecesine astın beni

sevdalı ömrümün dakikası beş para etmedi

ödedim

cümlelerim seni taşımaktan yorgun düştü

son sözün

ve son anın efendisi olmaya bilenmiş yüreğine yenildim

geçmişten nefes alıp geçmişe nefes verdim

anılar kemirdi yüreğimi

felç oldu hislerim

zamanın çoktan dibe çöktüğü kum saatimin belinden

[ reklamı gizle / hide ads ]

tek bir saniye bile süzülmüyordu

ters çevirmeye cesaretim yoktu

çünkü yeniden başlayacak bir hayatın

korkağı olmuştum

aşkların sonrasında hüzün vardır

ya sen hüznü boğarsın

ya da hüzün seni boğar

ama birisi kanatlarını kırarsa eğer

yaralı kuş rolüne soyunacağına

yürümeyi denemelisin

hayata dönmelisin

bunları düşünebilmek bile kendime dönüşümdü

ve sonunu infaz ediyordu içimde

o gece yüreğimden sağ çıksaydın eğer

ölen ben olurdum

o gece

hayatın lekesiz bir anında

seni intihar ettim

şimdi katil benim

artık güncemde bir boşluksun

yavaş yavaş taze anıların altına gömülüyorsun

ve sana ait sandığım her şeyin

aslında benim olduğunu öğreniyorum

hiçbir duygunun tek ilhamı değilsin

kendimi keşfettikçe

seni kaybediyorum

ve ufkuma sensizliği

korkusuzca geriyorum