Mahan Bahramkhan - Sardard

هرجا راه میرم ، تو رو میبینم

بعد یادم میاد راحت رفتی

بدون من ، بدون غم ، بدون هم

قسم می خوردی به جون من

نمی شد موند حتی تو یه لحظه

دیگه قلبم از دیدنت نمی لرزه

شبا با هم بودیم ، جلو شومینه

روزا جدا از هم ، کسی مارو نبینه

تو یه نفر،همیشه مال منی

بگو مثل ما نیست روی زمین

بگیم مثل ما نیست روی زمین

هرجا راه میرم ، تورو می بینم

بعد یادم میاد

چرا شدی مث یخ سرد

مثل سر درد

نیستی یه بار سنگین روی قلبم

هرچی گذشت،شده

اوضاع بدتر

یه راه دراز و یک جاده باریک

وقتی هیچ نوری نبود، توی شب تاریک

زمان ایستاده ، عقربه جلو نمیره

هیچکی واسم بوی تورو نمیده

چراغها خاموشن ، حتی ستاره ها

سیاه می پوشن

شهر مرده ، نیست جنب و جوش

دیگهه نمیرسه ،صدای قدمهات

بگوش

هرجا راه میرم ، تورو می بینم

بعد یادم میاد

چرا شدی مثه یخ سرد

مثل سر درد

نیستی یه بار سنگین روی قلبم

هرچی گذشت،شده

اوضاع بدتر ، آرزوها پَر پر