Roozbeh Bemani - Gol Be Khodi

‏بس که نادیده گرفتن ما رو

‏با خودم با همه دنیا قهرم

‏هیشکی یادش نمیاد کی بودیم

‏عاشقِ حافظه ی این شهرم

‏وقتی گریم میگیره میخندم

‏نمیدونم با خودم چند چندم

‏زندگی کردنمو یادم نیست

‏بس که هر ساعتشو جون کَندم

‏کجایی کجایی دل ساده ام

‏ببین من به چه روزی افتادم

‏ببین زندگیمو

‏کجایی یه شب حسِ خوشحالی

‏شدم شکلِ یه حسرتِ خالی

‏ببین زندگیمو

‏مثِ کشتیِ کفِ اقیانوس

‏انگار از چشمِ همه پنهونم

‏هیشکی گردن نمیگیره ما رو

‏من مثِ گل به خودی میمونم

‏آرزوهامو نبردم از یاد

‏تا نذارم توو دلم خالی شه

‏مطمئنم که یه روزی توی

‏کوچه ی ما هم عروسی میشه

‏کجایی کجایی دل ساده ام

‏ببین من به چه روزی افتادم

‏ببین زندگیمو

‏کجایی یه شب حسِ خوشحالی

‏شدم شکلِ یه حسرتِ خالی

‏ببین زندگیمو