Roozbeh Bemani - Asheghi

‏وقتی زلیخا میشوی از ناز میترسم

‏من یوسفم، از دکمه هایِ باز میترسم

‏تضمینِ برگشتن به خانه جَلد بودن نیست

‏من از همینجا شد که از پرواز میترسم

‏جوری عاشقِ منی

‏که خودم حس میکنم با من از زمین جدایی

‏وقتی که دورم ازت

‏تا نگیری دستمو حالِ دریا زده هایی

‏جوری عاشقِ توام

‏که واسه من صورتت به یه آیینه شبیهه

‏وقتی که دورم ازت

‏این اتاقا واسه من به قرنطینه شبیهه

‏حسی که دارم بهت

‏حسِ تشنگی حسِ بارونه به ابرا

‏حسِ فانوسیه که، روشنه تمامِ عمر

‏تا یه شب نترسه دریا

‏وقتی با همیم، قلبم میکوبه

‏قحطیم بیاد، حالِ من خوبه

‏فرقی نداره کجایِ دنیایی

‏وقتی با همیم، شکلِ یه باغم

‏دریا خونمه، جنگل اتاقم

‏فرقی نداره کجایِ دنیاییم

‏حسی که دارم بهت، حسِ تشنگی

‏حسِ بارونه با ابرا

‏حسِ فانوسیه که، روشنه تمامِ عمر

‏تا یه شب نترسه دریا

‏وقتی با همیم، قلبم میکوبه

‏قحطیم بیاد، حالِ من خوبه

‏فرقی نداره کجایِ دنیایی

‏وقتی با همیم، شکلِ یه باغم

‏دریا خونمه، جنگل اتاقم

‏فرقی نداره کجایِ دنیاییم

‏فرقی نداره کجایِ دنیاییم

‏فرقی نداره، کجایِ دنیاییم