Sadık Gürbüz - Nesini Söyleyim Canım Efendim

nesini söyleyim canım efendim

gayri düzen tutmaz telimiz bizim

arzuhal eylesem deftere sığmaz

omuzdan kesilmiş kolumuz bizim

sefil ireçberin yüzü soğuktur

yıl perhiz tutmuş içi koğuktur

ineği davarı iki tavuktur

bundan gayrı yoktur malımız bizim

reçberin sanatı bir arpa tahıl

havasın bulmazsa bitmiyor pahıl

tecelli olmazsa neylesin akıl

dördü bir okkalık dolumuz bizim

benim bu gidişe aklım ermiyor

fukara halini kimse sormuyor

padişah sikkesi selâm vermiyor

kefensiz kalacak ölümüz bizim

evlâtda babanın sözün tutmuyor

açım diye çift sürmeye gitmiyor

uşaklar çoğaldı ekmek yetmiyor

başımıza belâ dölümüz bizim

zenginin sözüne belî diyorlar

fukara söylese deli diyorlar

zemane şeyhine veli diyorlar

gittikçe çoğalır delimiz bizim

sekiz ay kışımız dört ay yazımız

açlığından telef oldu bazımız

kasım demeden buz tutuyor özümüz

mayısta çözülür gölümüz bizim

tahsildar da çıkmış köyleri gezer

elinde kamçısı fakiri ezer

yorganı döşeği mezatta gezer

hasırdan serilir çulumuz bizim

zenginin yediği baklava börek

kahvaltıya eder keteli çörek

fukaraya sordum size ne gerek

düğülcek çorbamız balımız bizim

serdari halimiz böyle n'olacak

kısa çöp uzundan hakkın alacak

mamurlar yıkılıp viran olacak

akibet dağılır ilimiz bizim