Reza Bahram - Hamdam

خدایا

تشنه‌ی بارانم

کویرم

به لب آمد جانم

بغل کن

تن سوزانم را

رها کن

از قفس جانم را

بی پناهم

ای هم نفس در این قفس

نوری  ندارد آسمان

با تو چو خورشیدم ولی

بی تو چراغی نیمه جان

آرام قلب بی قرارم

به گمانم

ساحل تویی، دریا تویی

هر جا منم آنجا تویی

با تو به فردا می رسم

پایان این شبها تویی

من هرچه دارم از تو دارم

چاره کن درد مرا

خسته‌ام از همه‌کس

چاره‌ی دردم همیشه

تو فقط بودی و بس

ای تمام باور من

گم شدم در دل شب

آه از این فاصله‌ها

ماه من، روشن کن امشب

راه تاریک مرا

ای تو تنها یاور من

بی پناهم

ای هم نفس در این قفس

نوری  ندارد آسمان

با تو چو خورشیدم ولی

بی تو چراغی نیمه جان

آرام قلب بی قرارم

به گمانم

ساحل تویی، دریا تویی

هر جا منم آنجا تویی

با تو به فردا می رسم

پایان این شبها تویی

من هرچه دارم از تو دارم