Behzad Leito - Tanhayi Bastame

خیلی وقته تنها شدم، از این روزا خسته مه

بغض تو دلم خوابیده، من گله دارم از همه

نمیدونم کجا میرم، دنیا شده مسخره

ای کاش بیاد نور دوباره، تاریکی من بستمه

خیلی وقته تنها شدم، از این روزا خسته مه

بغض تو دلم خوابیده، من گله دارم از همه

نمیدونم کجا میرم، دنیا شده مسخره

ای کاش بیاد نور دوباره، تاریکی من بستمه

دونه دونه آدما از کنار من رفتن

منم تو این اتاق تنها، با میکروفن، دفتر

فهمیدم که خیلیا الکی فقط حرفن

به خودم گفتم، نباید بمونم مث قبلاً

خیلی وقته تنها شدم، از این روزا خسته مه

بغض تو دلم خوابیده، من گله دارم از همه

نمیدونم کجا میرم، دنیا شده مسخره

ای کاش بیاد نور دوباره، تاریکی من بستمه

خیلی وقته تنها شدم، از این روزا خسته مه

بغض تو دلم خوابیده، من گله دارم از همه

نمیدونم کجا میرم، دنیا شده مسخره

ای کاش بیاد نور دوباره، تاریکی من بستمه

آسمون تاریکه، بارون میزنه

کاش مثل قبلاً بود آسون دیدنت

فکر تو من رو به کابوس میبره

دردش زیاد، انگار پا رو سینه مه

یاه، می کنم خدافظی از این روزای تاریک و سرد

حرفمو می زنم، میگم این دفعه من لابی تو ضرب

زیادی عاشقونه ست، آره، این فصل پاییز و زرد

ولی چه فایده تنهایی، آره، توش زیاده درد، آه

امروز چه روزیه؟ دیگه نه، برا من نداره فرق

بذار به گا برن، بسوزن همه این پولای نقد

همه جا میگن که ما شدیم تو ایران غولای رپ

چه فایده!‌ تموم نمیشن، نمیرن روزای بد، نه

سنگینه نگاها روم

شدن این چشا داغون

مودمم خیلی آروم

دوباره زیر بارون

خورشید زیر ابره

گرگه نگاهش، تیز به گله

دشمن بسته به توپ، داره از بین میره قلعه

خیلی وقته تنها شدم، از این روزا خسته مه

بغض تو دلم خوابیده، من گله دارم از همه

نمیدونم کجا میرم، دنیا شده مسخره

ای کاش بیاد نور دوباره، تاریکی من بستمه

خیلی وقته تنها شدم، از این روزا خسته مه

بغض تو دلم خوابیده، من گله دارم از همه

نمیدونم کجا میرم، دنیا شده مسخره

ای کاش بیاد نور دوباره، تاریکی من بستمه

هی هی هی

هی هی هی

هی هی هی

تاریکی بستمه

هی هی هی

هی هی هی

هی هی هی

تاریکی بستمه