Behzad Leito - Faaze Khalse

‏این روزا شده مغز تنبل

‏با خودم تو جنگ میگم بسه کل کل

‏تنهایی تو خلسه خلوت

‏مهم نیست برام خبرای دست اول

‏یه جا آروم با فکر و خیالا

‏نه که تو مهمونی بگن برو سک دخی بالا

‏یادگاری تنو مونده پهلو من

‏گشتم ولی مثل تو نی والا

‏روم شده فشار زیادی

‏سرم گیج میره، میره چشام سیاهی

‏زندگی شده یه خال بگایی

‏ولی همه جوره باید باهاش کنار بیایی

‏به خودم میگم برو نترس داشی

‏تا ابد نمی تونی که تو قفس باشی

‏از همه تو خبر داشتی

‏با دنیا قهر نمی زنی دم از آشتی

‏هوا ابریه غمگین نمون

‏دوباره میاد بیرون رنگین کمون

‏ساعت الان سه تو اتاقه بیدار

‏شعر رو می نویسم من رو نتای گیتار

‏نذار توی دلت سردی بشینه

‏نذار اشکاتو هرکی ببینه

‏نذار اینا واست نقش بازی کنن

‏نذار دنیاتو نقاشی کنن

‏نذار توی دلت سردی بشینه

‏نذار اشکاتو هرکی ببینه

‏نذار اینا واست نقش بازی کنن

‏نذار دنیاتو نقاشی کنن

‏تک خوری دادا رسم ما نبود

‏آسمون دلگیر و عکس ماه کبود

‏میومد می موند هفته ها پهلوم

‏فشار زیاد نداشت مغز ما دووم

‏الان شدم ایزوله تنها

‏خیره به ساعتم و بی ذوق فردا

‏توی فکرتم بی موقع هرجا

‏اسمتو میارم من میون حرفام

‏جدیدا شده خلسه فازم

‏وقتی رفتی پرید برق سه فازم

‏این روزا دپم عجیب

‏اصن نمی تونم ترک بسازم

‏امشبو بازم به یادت

‏هر بازی یه بازنده داره

‏خودمو می بینم بازم کنارت

‏بزی فقط با تو آینده داره

‏همه این روزا تنگه دلاشون

‏واسه اونایی که رفتن

‏این روزا همه سرده نگاشون

‏هیشکیو نمی بخشن

‏نذار توی دلت سردی بشینه

‏نذار اشکاتو هرکی ببینه

‏نذار اینا واست نقش بازی کنن

‏نذار دنیاتو نقاشی کنن

‏نذار توی دلت سردی بشینه

‏نذار اشکاتو هرکی ببینه

‏نذار اینا واست نقش بازی کنن

‏نذار دنیاتو نقاشی کنن