Ali Sorena - Nafir

مجنونم بی کم و کاست

سالهاست دادم سینمو چاک

من توو آتیش دارم گر میگیرم

تو کجای جهنمی بی کس و کار

لای همونا که‌ میجونت

قانون میکشن و میخرنت

من میپرم ا رو این فقره

سرتو بالا بگیر کی زدتت

راه میرم رو قلب خطر ، واسه خلق اثر

با سر میرم توو جنجال

چرتکه ی عقل واسه دلال

من جرم جنونم ، بازیچه سرب قرونم

دست بذار رو کل وجودم

من خنیاگر سرمه خونم

وقتی ته خطی خط و ‌میکنه له

حیوون ناطق میکنه هی

نمیخواد اسیر چی شده شه

کل زندگیم شیش و بشه

قمار ، خط ، راه ، پوتین ، غبار گرد

من یعنی سوال ، درد

بذا تکون بخوره همه درسا بهتر

نیومده دوره ی مستا به سر

عمر و میخوام با الکل شک

سی تا بی کله نه شصتا با سر

نیستم اون که توو خواب بمیره

توو فکر نون و آب بمیره

بذا ذهنم بو خشاب بگیره

تو کل منم توو حجاب بمیره

کویرم ، خاطی خطیرم

من عمق زخم عدل

پشت قافیه نفیرم

تنم سرزمینه سالیان جنگه

فعلم صرف مرگه ، سینه َم ضمیرم

نه سازم رنگین ، نه آوازم آهنگین

نجوای سگ های می نخورده ، سیرم

خشک ، پهن ، بیابانم

من بی نسبم ، بی جد ، بی نیاکانم