Zuhal Olcay - Yalan da Olsa

sokak ortasında bir kadın bar-bağırıyordu

kendini arıyor, kendini soruyor bağırıyor

sesi kulaklarımda bir kurşun gibi patlıyor

yalan da olsa haklılar diyoruz ama

bu da yetmiyor

gece yarısı vardiyada işçiler tedirgin üşümekte

işten değil, güçten değil, içten üşümekte

zaman geçmekte, zaman gecikmekte, zaman üşümekte

yalan da olsa birleşiyorlar ama

bu da yetmiyor.

gece yarısı bir müzisyen evine yine geç dönüyor

taksi parası bile yok cebinde ama evine dönüyor

iki damla yaş geliyor gözlerinden cigarası sönüyor

yalan da olsa zenginiz ya

bu bize yetmiyor

yalnızım yalnızlığım beni dinlemekte

yalan da olsa ne var ki bu şarkıyı şarkıları söylemekte

yalan da olsa içimden bir bulut akıp gidiyor

yalan da olsa mutluyum ya

bu bana yetiyor