Amir Khalvat - Zire Noore Mahtab

من از حمله به مغز تو لذت می برم

گوش مردمو به هیپ هاپ پیوند می زنم

من نه آلت پریشم نه افسرم

خوب ولی تو موتور مغزم دست بردم

من فازم با تو فرق داره

نه بچه خورم نه ضعف دارم نه می ذارم هر شب پا تو سیاره

نه ادعا داریم الکی رستم دستانیم

زندگیمون یه فیلمه کس خندس دایی

آ با تیریپم حال نمی کنی

میگی عاقلی میوه رو کال نمی خوری

نه هیچ کدوم از میوه های زندگیم نرسید

به زندگی را نداره دل بدیم بعد این

آروم زیر نور مهتاب

زندگی مرده ؟ به تخم مرغ توی یخچال

من دار و ندارم پای رپ شد آتیش خور

تو هنو فازت اینه چطوری بکنی لاتیش پر ؟

من مثه مرد می جنگم عقب نمیرم

عقب نمیرم نه عقب نمیرم

صد دفه م زمین بخورم ادب نمیشم

ادب نمیشم نه اصلا ادب نمیشم

من به حسودای دور و ورم لقب نمیدم

لقب نمیدم نه لقب نمیدم

عادت دارم واسه کارم عرق بریزم

عرق بریزم

انقد نوشتیم که قلم عضلانی شد

دنیا خوابیده جلوم با عضلاتی شل

منم اصلا نمی کنم آدم حسابش

خودکارم دافمه شب خوابم کنارش

من دردای دلم از چار خط شعر

یه سه چار تا قافیه خیلی بیشتره

من از یه قطار طویلم در به در ترم

هر چی میرم جلو میشم خسته تر فقط

ما مثه مرد می جنگیم عقب نمیریم

هه حرص نمی خوریم کچل نمیشیم

ما می خوایم اول ایرانی بعد هیپ هاپی باشیم

تو باز واسه ما بودن خودتو می شکافی داشی

بازم از زندگیم گفتم تشتکا پرید

ما لش تر از شماهای هشت برابریم

بازم نور مهتاب صاف تابید به من

اینجا ته خطه مغزت پاشید به سقف نه

من مثه مرد می جنگم عقب نمیرم

عقب نمیرم نه عقب نمیرم

صد دفه م زمین بخورم ادب نمیشم

ادب نمیشم نه اصلا ادب نمیشم

من به حسودای دور و ورم لقب نمیدم

لقب نمیدم نه لقب نمیدم

عادت دارم واسه کارم عرق بریزم

عرق بریزم