Aspova - Kapı

– [ aspova ; ] –

Sağ kalanlarımız var mı?

Bu sandığa masum cesetler saklı

Baktık etrafta herkes haklı

Kalsın bu sokak bizim kalsın bu sokak

Tatava yasak sen yorulduk san

Rahatla uzan derdimiz var eksik olmaz

Git ona (git ona) git sorma (git sorma)

Hayat bu çelmeyi çok seviyor benim

Ahtım var deli gömleğim yok

Hecelere yükledik abi bi ton tasa dert

Başa yok hiç farklı bir ton

Kaçmadı kavgamız aynı

Aynamızda bizim

Açmadık perdeler karanlık oda

Sanki korkuyormusun yoksa kalk yanımdan

Hayat varsa üçyüz

Sayfalık kitaplarından

– [ nakarat iki kere (aspova) ; ] –

Kaçıncı kapalı kapı bu bu

Açılmayan mazileri hatırlayıp durdur

Hangi tarih yazdı bunu söyle

Unutulduk unutulduk

– [ lider ; ] –

Neyine güvenir ruhum söküp

Alıp elimle tutarım onu

Her adım başı pusu

Ne zaman uyudum o zaman

Yapıştı yakama huzur

Yürünen uzun bir yol gidince

Dönülmüyor ve sonu görülmüyor

Yaradan ölünmüyor ama şakadan

Ölün yok (yok,yok,yok)

Uçsuz bucaksız yolculuklarla

Konuştun aslında konu şu dilinden

Dökülen cümlenin hedefi sonuçtan

Oluşur

Bu seni yıkar ve eder adam nereye kadar

Gerçeğin kapılır bir yalana

İçinden çıkılmaz bu halin

Acısı dökülür sigarana

Bir yanımda sen ve bir yanımda

Ben hep üçümüz bir arada

Gözlerimizin özlemi gökyüzünden

Boynundan asılı filamalar

Yüksekten izlerken bu şehri

Nefretin dönüşür canavara

Kaçamaz olursun dizlerin üstünde

Sürünmek istersen kefenin cebinden

Para çıkar

Bunun için yaşa bunun için geber

Bokun içinde debelen uçurum ucunda

Tepeden zemine bi düş hele tüm

Kelimeler istemsiz şekilde

Dönüşür birbirine bu şekilde

Dönermi çark

[hızlı geçiş ; aspova]

Kabuslarım gerçekten görününce

[hızlı geçiş ; lider]

Uyanmak istediğim bir cehennem

Saf karanlığının gölgesinde

– [ nakarat (aspova) ; ] –

Kaçıncı kapalı kapı bu bu

Açılmayan mazileri hatırlayıp durdur

Hangi tarih yazdı bunu söyle

Unutulduk unutulduk

Sonuçta gidenler onlardı

Yakas ettin yalnızlıktan

Pek asildin eskilerde üzülme

Tepende yine güneş doğacak

Gece içtin kara sütünü gününün

Ölümsüz olmak istiyordun

Şarap gibi yıllanırken aklın

Bardağın dibinde kaldı korkun

Şimdi geçmiyormu forsun (hayır)

İçinde sadece korku kaldı

Meleklerle yarışmak niyetken

İçindeki şeytana borçlu kaldın

Sonsuz artık bu yoksunluk geri

Gidişini resmediyor talihin

Aklına getir hep faniliğini pimanlık

Bu dünyaya tabi değil hiç

Hangi kapıyı açacağına ver karar

Karanlık olmadan her taraf

Yalpalar yüzüne düşen o ışık

Ortasındasın hep kışın düşün

Taşın sadakat en büyük sınavın

O yüzden yer alır inançların

Aklınını kaybettiğini düşünme

Sadece yanlış taraftasın

Tüm kazanımlar biter bir gün para

Gibi aşk gibi dostlar gibi

Burnun sürter yoklar dibi

Kavuşamayan tüm kollar gibi

Farklı pusudaki yollar gibi

Bedenin düşer yoklar dibi

Gündüz gözüyle ölmek gibi gün

Bitip özüne dönmek gibi

– [ son ; ] –