Arman Garshasbi - Kabous

منم آن شهری که از یادش رفته کسی را ندارد

دلش می خواهد برقصد سر مست ولی نا ندارد

دارد کابوس رفتن مرا این تنها بودن مرا

شکنجه میدهد ولی نمی کشد

من از شب های بی پنجره آواز بی خاطره

شکنجه میشوم شکنجه میشوم

منم آن شهری که یادش رفته کسی را ندارد

دلش می خواهد برقصد سر مست ولی نا ندارد

دلم را شکستند به دور از نظرها

درختم که رفتم به جشن تبرها

دارد کابوس رفتن مرا این تنها بودن مرا

شکنجه میدهد ولی نمی کشد

من از شب های بی پنجره آواز بی خاطره

شکنجه میشوم شکنجه میشوم