Arman Garshasbi - Shab

سفر نمی روم دگر تو را

ندارم آن قدر زما

فقط رهی ست

که مانده پشت سر ببر

مرا زخاطرت نرفت اگر

ای از من بی خبر

شب چرا می کشد مرا

تو نشسته ای کجای ماجرا

من چنان گریه میکنم

که خدا بغل کند مگر مرا

عمر همه لحظه ی وداع ست

و صدای پایت آخرین صداست

ای گریه های بعد از این

خاطرم نمانده شهر من کجاست

صبح رفتن است این تن من است

هجرتت مرده بر شانه بردن است

این یقین مثل مرگ با تو روشن است

شب چرا می کشد مرا

تو نشسته ای کجای ماجرا

من چنان گریه میکنم

که خدا بغل کند مگر مرا

شب چرا می کشد مرا

تو نشسته ای کجای ماجرا

من چنان گریه میکنم

که خدا بغل کند مگر مرا

عمر همه لحظه ی وداع ست

و صدای پایت آخرین صداست

ای گریه های بعد از این

خاطرم نمانده شهر من کجاست