Alireza Ghorbani - Roozhaye Bi Gharar

ای داغ ازقلبِ پریشانم چه می‌خواهی

ای جای زخم کهنه از جانم چه می‌خواهی

دریاچه‌ای خشکیده در آغوش خود دارم

باران سرخ از ابر چشمانم چه می‌خواهی

ای وای از این ای وای از این از دست دادن ها

ای مرگ از جان رفیقانم چه می‌خواهی

آرامشم کو خنده ام کو اعتمادم کو

بی‌هیچم و دیگر نمی‌دانم چه می‌خواهی

ما

ما وارثان دردهای بیشماریم

ما گریه‌های چشم‌های انتظاریم

ما

ما سرزمینی دور و تنها در غباریم

ما چیزی به غیر از غم به غیر از هم نداریم

ما حسرتِ یک خنده‌ی دنباله‌داریم

ما خسته از این روزهای بی‌قراریم

دنیا بگو غم بیشتر از این نخواهد ماند

دنیای بی رویای ما غمگین نخواهد ماند

چیزی بگو آرام کن آشفتگی‌ها را

در سینه‌ها این بغضِ سر‌سنگین نخواهد ماند

ای چرخِ بازیگر بگو بالانشینان را

جای من و ما تا ابد پایین نخواهد ماند

فریاد این غمخانه خاموشی نخواهد داشت

فرهاد این افسانه بی شیرین نخواهد ماند

فرهاد این افسانه بی شیرین نخواهد ماند

ما

ما وارثان دردهای بیشماریم

ما گریه ‌های چشم‌های انتظاریم

ما

ما سرزمینی دور و تنها در غباریم

ما چیزی به غیر از غم به غیر از هم نداریم

ما حسرتِ یک خنده‌ی دنباله‌داریم

ما خسته از این روزهای بی قراریم