Aref - Na Mehraban

ای دو چشمت سبزه زاران

گریه ات اشک بهاران

میروم غمگین و نالان

بهر من اشکی میفشان

ای سراپا مهربانی

ای نگاهت آسمانی

در دل نامهربانم

شوق ماندن می نشانی

ترسم آخر در کنارم خسته وآزرده گردی

با همه خوبی و پاکی در خزان پژمرده گردی

میروم تا نشنوم آواز باران دو چشمت

میروم چون می هراسم شعله ایی افسرده گردی

ای که در خوبی و پاکی چلچراغ آسمانی

قلب سردم را چه بی حاصل به سویت میکشانی

عاشق و چشم انتظاری

پاک و روشن چون بهاری

هرچه گفتم باورت شد

حیف از احساسی که داری

چشمه ایی خشک و سیاهم

خسته ایی گم کرده راهم

بگذر از من چونکه دیگر

زشت و سرتا پا گناهم

ترسم آخر در کنارم خسته وآزرده گردی

با همه خوبی و پاکی در خزان پژمرده گردی

میروم تا نشنوم آواز باران دو چشمت

میروم چون می هراسم شعله ایی افسرده گردی

ای که در خوبی و پاکی چلچراغ آسمانی

قلب سردم را چه بی حاصل به سویت میکشانی

ای که در خوبی و پاکی چلچراغ آسمانی

قلب سردم را چه بی حاصل به سویت میکشانی

قصه تلخ مرا کاش از نگاهم خوانده بودی

من گنهکارم تو خوب و مهربانی

مهربانی