Amirhossein Eftekhari - Tekyegah

جان می ستانی از تنُ

دل می ربایی از منُ

دل میبُری

این عشق جان فرسای توست

یا شیوه ی احساس توست

یا دلخوری

بعد از تو از پاهای من

از کل رویاهای من

جان می رود

آخر چرا در بخت من

در روزگار سخت من

غزال اقبالم گریزان می رود

تکیه بزن به شانه ام

ای دل پر بهانه ام

ما که غریب این دیاریم

نمیرسد به داد ما

غریبه ای و آشنا

بیا به درد هم بباریم

شکر دهانم

بگو بدانم

چه کرده ام زِ من جدایی

غم تو جانا

به لب رسیده

فقط به من بگو کجایی

تکیه بزن به شانه ام

ای دل پر بهانه ام

ما که غریب این دیاریم

نمیرسد به داد ما

غریبه ای و آشنا

بیا به درد هم بباریم