Amirabbas Golab - Khodaya Kojaei

چو شمعم بسوزم که تو باز بیایی

نیایی به پیشم کجایی کجایی

چو گرما به پای زمستان نشستم

که شاید بیایی به پیشم کجایی

چو باران بیامد نیامد چو یارم

که تا شب نشینم که تا صبح بیایی

من آن کوه نشستم که هستم که مستم

نیامد چو یارم کنارم کجایی

چو پاییز به پای درختان نشستم

چو هر برگ بیفتد به پایت نشستم

خدایا زمین هست هوا هست زخاکت

یارم اصلا نیست کجا هست کجا رفت

دگر نیست امیدم تحمل ندارم

کجایی کجایی کجایی ندانم

خدایا هنوزم که یارم نیامد

خدایا کجایی خدایا کجایی

کجا بود کجا رفت که از پیش ما رفت

زمین بود هوا رفت من این راز ... من این راز ندانم

اگر پاسخی هست بگو تا بدانم

اگر مست عشقم بگو تا بدانم

پس از این نباشد تو چشمام حیایی

بگو پس خدایا خدایا کجایی

پس از این نگویم سپاست خدایم

اگر که تو این عشق بر من بر من بر من نیایی

پس از این نباشد تو چشمام حیایی

بگو پس خدایا خدایا کجایی

پس از این نگویم سپاست خدایم

اگر که تو این عشق بر من بر من بر من نیایی

خدایا کجایی

خدایا کجایی

خدایا کجایی

خدایا کجایی

...