Mehdi Ahmadvand - Leili

دلم دلم دلم رو بردی

سرم سرم بلا اوردی

هی نگو چی میشه

مگه بی تو میشه

دل برات آوردم

داره کادو میشه

نگو نگو نگو که میری

بگو بگو برام می‌میری

آسمون ابری با تو آبی میشه

چرا لحن من کنار تو کتابی میشه

بیماریه بیداریه این عشق

من بیمارم و بیدارم وبیچارم وبیزارم

از این دوری ی زوری

مصلحت اینه که از عشق تو از تب بسوزم

بخندی تو به روزم

به لب های تو چشمامو بدوزم

که شاید تو بخندی بگی دوست دارم

بگو دوست دارم

سرو پا گوشم و مدهوشم و مینوشم از این عشق

دیدم تو رو کم رو شدم می‌جوشم از این عشق

مجنونمو من جونمو میدم به تو لیلی

مجذوبتمو عاشقم لیلی خیلی

آوازه ی آوازمو این شهر شنید تو نشنیدی

مجنون به لیلی رسید تو نرسیدی

دست از غرور و لج و لجبازی بردار

هی ناز کن نازتو من خریدار

من و تو و دریای مجانی و یک ساحل مرجانی

و یک عهد که قلبم رو نرنجانی و جانم

جانم به بارون و این عشق طوفانی و این حال خوش فانی

و این حالت عرفانی و جانم، جانم

معبود من شکر از این شب و روزِ رویایی

و این دل خوش سودایی

عجب صور و غوغایی و جانم

منم رعیت بی خانه تو خانزاده

و دربار و تو لب تر کنی و صد یار طومار

هوادار و طرفدار و

منم خوار و

منم زار و

رسوای انظار منم عاشق و غمخوار

من از عشق تو سرشار

از چشم تو دیوانه و بیمار و خطا کار