Zedbazi - Bache Mahal

یه موقع هایی بود دنیا قشنگ بود

یه موقع‌ هایی بود میرفت جلو

یه موقع‌ هایی بود هر ورمون رنگ بود

میخندیدیم ما شب تا صبح

یادمه چند سالی قبل بیست سر صبحی‌

پنج سه یک میزدیم با دیسکمن سونی

بعدشم میدیدم رو گوشیم میس زده سوفی

بِده آمار شبو

منم ببینم خونه کییم آماده شمو

بریزیم شوالیه‌ها قرق کنیم

که نبود کسی‌ مساویه ما

بودیم رفیق تو راه

اکیپ چکیده خوبا

انقدر خوش میگذره جلو نمیره روزا

یادمه عشقایِ اول

تابستون قرمز لاک و صندل

فقط واسه رول بود کتاب و دفتر

مام سر موزیک تو منهای همکف

آره بچه‌های شهرکمون

دلم تنگ شده دیگه واسه تک تکتون

واسه سامان 3

کوچه فرداد بگیری تا کامرانیه

اول ما روانی‌ شدیم تا یه روز جهانی‌ شدیم

یه موقع هایی بود دنیا قشنگ بود

یه موقع‌ هایی بود میرفت جلو

یه موقع‌ هایی بود هر ورمون رنگ بود

میخندیدیم ما شب تا صبح

بچه محلایه من

بچه محلایه من

میرسیم به هم تو مرحله‌ ی ِبعد

بچه محلایه من

بچه محلایه من

میرسیم به هم تو مرحله‌ یِ بعد

گم کردمت رویه مبل نهِ صبح

چقدر حرف برا گفتن داشتیم

دست نمیزدم بهت رویه کُک

تا موقعی که خودت خواستی‌

من که همش فقط اشتباه تش

ولی‌ هر دفعه بازم بخشیدی

بودی برام یه روحی که رام نمیشد

هیچوقت با یه وحشی

تو چی‌ دیدی تو من که من ندیدم خودم

وقتی‌ که با توام من یه اژدهام

انقدر فحش نده بم یبار درکم کن اگه از ریل خارجم

هر روز لیوانو ظرف رو هواس یبارم بم نگفتی عاشقم

یه موقع هایی بود دنیا قشنگ بود

یه موقع‌ هایی بود میرفت جلو

یه موقع‌ هایی بود هر ورمون رنگ بود

میخندیدیم ما شب تا صبح

بچه محلایه من

بچه محلایه من

میریزیم به هم

تو مرحله‌ یِ بعد

بچه محلایه من

بچه محلایه من

بچه محلایه من

همه خفنایه شهر

بچه محلایه من

میرسیم به هم

چهارده سالمه تابستونه

باشگاه انقلاب با پفک و آب هندوانه

منتظر نوبتم برم تو زمین تنیس

همرم میشناسم کسی‌ غریبه نیست

تمرکزم روی راکتمو و سایه‌یِ توپ

یه نوجون سالمه ساده‌ی خوب

جمعه ها برنامه استخر بودش لواسون با داییم

قبل از این که بیدارشم هر روز با کوکائین

تویه پاریس مغزمونو گایید ردامونا دادیم

بازم ایول شما فنامون که هوامونو دارین

چون زندگیو ترک کردم واسه رویام

قبلا بی‌نمک بودم الان خودِ سویام

دور دنیا در حال برو بیا

ولی‌ دلم تنگه واسه اون موقع و جام

که زندگیم بود بی‌ استرس من

هر روزم داشتم یه حس بهتر، چون

یه موقع هایی بود دنیا قشنگ بود

یاد کوچمون بخیر چقدر تنگ بود

سر تیم بعد بودنم میشد جنگ زود

مامانا نگران کی‌ بریم خونه

چون نمیدونستن این خیابونا زندگیمونه

هممون یه رنگ بودیم از پول دارو فقیر و

میبستیم کل بُلوارو مسیرو

کَش نبود ولی‌ خُردارو تقسیم می کردیم

تا بخریم نون با یه پنیرو

گیر میکرد یهو توپ زیر ماشین

یا میدیدیم که از جوب میره پایین

یه روز تمومه این مودی که داریم

مجبور بودیم جا دروازه قوطی بذاریم ما

خوب بودیم همه ضعیف رو باش

ولی‌ قویم هوایه بقیه رو داشت

یادتونم بچه محلایه من

یه روز میاد که میپریم همه بغلایه هم باز

یه موقع هایی بود دنیا قشنگ بود

یه موقع‌ هایی بود میرفت جلو

یه موقع‌ هایی بود هر ورمون رنگ بود

میخندیدیم ما شب تا صبح

نگاها رو منو تو بود ولی‌ خیلی‌ نموندم

هنوز تو کَفَم چرا عشقو پروندم

تو میپوشیدی تاپ سیاه دولچه

منم کفش و‌ کمر و کلام خیار و گوجه

ولی‌ فکر نکن خاطره مرده

فودکورت پنجشنبه نایبِ جمعه

هستیم تویه اتاقِ تاریک که

زیر کرکره سایه‌ی صبحه

برگا نمیریزن درخت شاخه نداره

هیچ جا نمیرم چون هیچی‌ باری نداره

باید برگردم سر میز که پایه هست

یه جایه کثیف که فقط توش مایه هست

الان بغلت کنم فقط یه خواهشه

برفی نمیاد که بخواد آب بشه

ولی‌ من هنو فکرم مثه سابقه

خوندن پنج تا پسرِ نابغه