Zedbazi - Tabestoon Kootahe

زدبازی

سیجل

علیرضا جی جی

نسیم

دوباره کنارِ آب، زیر ستاره هاییم

خوشحال از این که تو بهترین سه ماه سالیم

تنها مشکل اینه که تحت فشار خوابیم

همه چی عالیه، ولی اگه بگذاره پاییز

چرا میره جلو عقربه هِی

متنفرم از ته دل، من از اولِ مهر

می خوام مست شم بکنم خدا رو نگاه

این قدر بکشم تا که بدم شُشا رو به گا

چون من، هیدن ام، ایده میدم دیوونه ام

پس شب بمون پیشم، تنها نشو

چون که می دونم دوس داری این اخلاقمو

تو و من، تویِ تخت، رویِ هم

دود و بنگ، عود و شمع، با نورِ کم

فردا رو بی خیال تا هست امروز

من و تو دوستِ خوبمون گری گوس

به هر حال هر سال برگ ها رنگ می گیرن

یک چند ماه سبز آخر به زرد می میرن

تابستون رفت سرما تنم رو اُفتاده کرد

تویه خماری و صبر عینِ معتادِ کرک

ولی زیرِ گریه ی پاییز خیس نمی شیم

زمستون هم سوئیس نریم، می ریم پیستِ دیزین

بهار هم که هوا ابره و فقط بویِ خوب داره

که داره بهمون می گه تابستون تو راهه ولی

تابستون کوتاهه

ماها تا میتونیم پیش هم میمونیم

دوستای صمیمی

کارایه قدیمی

این جا ما همینیم

مادموآزل با شانل

آب میشه مثل کارامل

فسلفه ی دنیا دو روزه

هر شبش کُنیاک و دوده

اون دختره هم بازیمه

هرجا می ره برنامه برف بازیه

چند ماهیه می دونه شب با کیه

من برم اون هم تنها می شه

تو فکرش، منم و تو لیوان، ودکا

امشب می خواد لیوین لا ویدا لوکا

وید و کوکا تا به نصفه شب زدن

تموم میشه با یک چشم به هم زدن

ولی اگه خورشید نره

تا آخر عمر این جا خوش می گذره

حتی روزی که نیان برگای خیس

زندگی می کنیم انگار فردایی نیست

حس می کنیم، سکسی شدیم

روی موج های مکزیکو ایم

لم دادیم روی شن های ساحل

دریا رو می بینم توی اون چشمای زاغت

می گم «اوه، لا لا»

برم قربون اون پاها

ته شهریوره، لیکورِ زرد آلو

می خوریم و می کنیم و می کنیم برف پارو

عشقم، اینه زندگی مون

می خوام قِر بدی روم

در گوشم بگی کُصِ خوارِ زندگیمون

میاد روزی که

دو تایی می مونیم خمارِ یه بوس دیگه

تا ونوس میره، صدایِ تابستون

وقتی پام زیرِ سرت جایِ بالش بود

ولی نه، ما دیگه هر چی بگیم بهونه است

تا آسمونمون آبی مثل مدیترانه است

(مثل مدیترانه است)

تابستون کوتاهه

ماها تا میتونیم پیش هم میمونیم

دوستای صمیمی

کارایه قدیمی

تابستون کوتاهه

ماها تا میتونیم پیش هم میمونیم

دوستای صمیمی

کارای قدیمی

این جا ما همینیم

کاشکی دنیا یادش بره مارو

نبینیم طلوع آفتابو

نگاه ها رو من و تو بود، عین عروسی

همه تو کف، عینِ جکوزی

تو می گرفتی دستت هِرمِس

من هم کفش و کمر و کلام، سبز و قرمز

هر روز می دیدم هفتِ صبح رو باهات

تنِت نرم و رنگِ شُکُلات

نمی کردمت از بدنم جدا

تنِ تو بود گرم تر از سونا

برگ ها همه ریختن، ولی شاخه هست

کم کم باید بارو بست

باید برگردیم خونه هامون، ساک به دست

چیزی که مونده یک خاطره است

الآن بغلت کنم، بینمون کاپشنه

کاش بشه برف ها زودتر آب بشه

چون من هنوز فکرم دمِ ساحله

باید نُه ماه وایسم، عین زنِ حامله

من، همین جا می مونم

(این همه روز میگذره زود

دور همیم این همه دوست)

من، تا بشه میچوقم

(این همه روز می گذره زود

زاخار به من بگو چی کمه توش)

تابستون کوتاهه

ماها تا میتونیم پیش هم میمونیم

دوستایه صمیمی

کارایه قدیمی

(این همه روز میگذره زود

دور هم ایم این همه دوست)

تابستون کوتاهه

ماها تا می تونیم پیش هم میمونیم

دوستایه صمیمی

کارای قدیمی

این جا ما همینیم

این جا ما همینیم