Amir Tataloo - Pile

من میدونم یه چیزی درونمه ، من میفهمم وجودشو حس میکنمش

درداشو میریزه توو من ، الان هم دارم حال اونو منعکس میکنمش

من میفهمم توقع دارن از من ، نباید منو غمگین ببینن

ولی میدونی یه بغضی توو گَلومه ، بدجوری سنگینه سینم

من این بغضو میشناسم ، پُره از دردای تازه

از درونِ من فحش میده بهت ، پُر حرفای کاذب

من این گرگو میشناسم توو خودم بزرگش کردم و

حالا هی برمیگرده توو من ، وقتی دروازه بازه

من این بغضو میشناسم ، پُره از دردای تازه

از درونِِ من فحش میده بهت ، پُر حرفای کاذب

من این گرگو میشناسم توو خودم بزرگش کردم و

حالا هی برمیگرده توو من ، وقتی دروازه بازه

دکتر یه کم دیره برا این حال ، بدجوری پیله کرده این بار

ولی من بازم از پسش بر میام ، میتونی صدام کنی پیرمردِ این کار

دیوارا میخورن منو ، عقربه ها همو میکِشن عقب

یه سری آدم چیز خورن جلو ، یه سریشون هم که چیز کِشن عقب

اسمش بَده پولش خوب ، جنسش تره دودش توپ

هیکلش غلط اندازه ، دماغو بگیره درمیاد جونش زود

اما نونش خون ( دکتر راد )

جر میده پیرهن منو ،دکمه هامو پاره میکنه

توو نگاش یه چیز میبینم ، که اصاً با من حال نمیکنه

پرخاش ، منفیه حرفاش و غم توو چهرش یه ردِ فحاش

اون پُره از مردم شهر و ، شهر پُره ا رد کفشاش

من این بغضو میشناسم ، پُره از دردای تازه

از درونِِ من فحش میده بهت ، پُر حرفای کاذب

من این گرگو میشناسم توو خودم بزرگش کردم و

حالا هی برمیگرده توو من ، وقتی دروازه بازه

یاس ، یه بحث شبِ نحس و ترس ، میگیره بحث بالا

نمیدونستی اینو بالاخره یه روزی ، اونم میده پس کارما

هی دست رو دست ، بی هدف بازیاش همش بی روح

اون توو آینه با خودش دعوا و انقد جیغ و گریه تا بیاد ازش بیرون

من این بغضو میشناسم ، پُره از دردای تازه

از درونِِ من فحش میده بهت ، پُر حرفای کاذب

من این گرگو میشناسم توو خودم بزرگش کردم و

حالا هی برمیگرده توو من ، وقتی دروازه بازه

من این بغضو میشناسم ، پُره از دردای تازه

از درونِِ من فحش میده بهت ، پُر حرفای کاذب

من این گرگو میشناسم توو خودم بزرگش کردم و

حالا هی برمیگرده توو من ، وقتی دروازه بازه