Amir Tataloo - Treadmill

ببخشید من فارسیم یکم ضعیف شده

یه وقتایی هم بحثِ نیازه ، یه چی مِثِه غذا

شماره یک بیداره

بیدارترین

بگو از خونه ی گَرم و بِهِشتیمون ، منو از خودِ سَنگینَم بِکِش بیرون

بگو دنیا اَزَم وَزنِشو وَرداره بذار ، بِرِسَم به هوا و حرفِ عِشقیمون

بگو خسته ام از تکرارِ این دَرسا ، بگو که تیکّه پارَم من از این بحثا

من از دِل شوره و دِل تنگیه مُردَم ، دِلَم لَک زده واسه گَرمیه دَستات

منو یه عالَمه از بودَنِت پُر کن ، منو تو اون شبِ یَلدا تصور کن

بگو هرکی بیاد سَهمِشو وَرداره بِرِه ، منو مِثِه خودت بی کَلّه و خُل کن

منو سَرشارِ از عشق و توکل کن ، منو غَرقِ یه شروع و تحول کن

بگو خط بزنه اسمِ منو دنیا ، منو تو قلبِ کوچیکِت تحمل کن

شُدَم هِی ابر و باریدَم ، چه نامَردُمیا دیدم

مَنِ بی کَلّه حَقَمو ، به ناحق خوریا میدم

تردمیلِ همه دنیا ، نرسیدن و دوییدن

واسه تغذیه ی مغزِ مریضِشون ، همه قَلبَمو جوییدن

من از پروانه ها بودم ولی ، بالی نموند از من

تو این برزخِ تنهایی دیگه ، حالی نموند اصلاً

بِزَن در مورِدَم حرفای جنجالی ، بگو از اون علاقه که به من داری

تو که این حَجمِه از عشقو به من دادی ، بِکِش پرده ی وَحشَتِ منو پایین

بذار پُر بِشَم از آرامش و عشق بات ، منم هرطور که میشه میکُنم اِشباعت

بِذار بشوره بِبَره همه غم هامو اون معصومیه چِشمات

یه

میدونی ، یه وقتایی هم همه چی شماس

آرامشِ حرفاتون ، توجه ، حضور

یه چی مِثه ظهور

میدونی ، عشق یعنی همه چی خداس

میدونی ، عشق یعنی همه چی خداس

یک یک دو دو

بِذار بی پرده بی پَروا بِشَم مست و کُنَم پرواز

بِذار پَهلوی تو با تو بِشِه بال و پَرِ من باز

حواسِت جمعِ من باشه که بی تو قلبِ من ، تَنهاس

نگهبانِ دِلَم شو مِثِه یه مادر مِثِه دایه مِثِه ، سَرباز

شُدَم هِی ابر و باریدَم ، چه نامَردُمیا دیدم

مَنِ بی کَلّه حَقَمو ، به ناحق خوریا میدم

تردمیلِ همه دنیا ، نرسیدن و دوییدن

واسه تغذیه ی مغزِ مریضِشون ، همه قَلبَمو جوییدن

من از پروانه ها بودم ولی ، بالی نموند از من

تو این برزخِ تنهایی دیگه ، حالی نموند اصلاً

ببخشید اینجا یه ذره صِدام گرفته بود

دیشب تا صبح سَرِ تمرین بودم

بِیبی غذاتو خوردی ؟!

هع بگیر بخواب

گفتم که ، من مالِ خواب نیستم

یک یک دو دو ، هشت

هِع