Masih & Arash AP - Gandom

از ریشه چیدی هر چی کاشتم

گرفتی از من هر چی داشتم

دردی که بعد تو بزرگ شد

من اسمشو گندم گذاشتم

گندم که بی دونه نمیشه

پرنده بی لونه نمیشه

وقتی که قلبش جلد میشه

هیچ جا براش خونه نمیشه

من این دردو از هر طرف خوندمش درد شد

به کوچه گفتم درختاش همه زرد شد

من بغض کردم دل آسمون بارید

انگار یه دنیا به دنیام بدهکاری

من این دردو از هر طرف خوندمش درد شد

به کوچه گفتم درختاش همه زرد شد

من بغض کردم دل آسمون بارید

انگار یه دنیا به دنیام بدهکاری

میبینی این غمی که پیله زد تو خونمه

صدای ضربه های ریزه استخونمه

برای این غمای کهنه من جوونم حیف

اینی که داره میره ساده آره جونمه

این روزا خنده هامم خنده داره سرده

تمومه فصلامم خزون و برگا زرده

این حس دوباره قلبو تیکه پاره میکنه

دلم تو کوچه مثل قلب دوره گرده

من این دردو از هر طرف خوندمش درد شد

به کوچه گفتم درختاش همه زرد شد

من بغض کردم دل آسمون بارید

انگار یه دنیا به دنیام بدهکاری

من این دردو از هر طرف خوندمش درد شد

به کوچه گفتم درختاش همه زرد شد

من بغض کردم دل آسمون بارید

انگار یه دنیا به دنیام بدهکاری

من این دردو از هر طرف خوندمش درد شد

به کوچه گفتم درختاش همه زرد شد

من بغض کردم دل آسمون بارید

انگار یه دنیا به دنیام بدهکاری