Hidra - Kudurtan Şehir

Yıkık bir oyun bahçesi, sınırda zorun raddesi

Güneşin o ıssız sesiyle biter sorunlar kesin

Daha çok yolum var kesin sorun var, onun darbesiyle düştük.

Arka sokaklarda mutlu sonun maddesi

Olumsuz sonuçlarda doğdun, kaderi yolundan çevir

Ki lafını dinlemezse gövdesine doğrult hançeri

Kaybolur o ruhban şeritte söner kudurtan şehir

Bu zehri kustun bütün korkularını burundan çekip

İnsandan robot yaptı, atomdan su, balıktan gemi

Beyazdan siyah, griden bi şehir, pamuktan demir

Yok olma kurtul egondan son hızla atıp maskeni

Kim miyim? Str et. Bu kafiyeler kanıtlar beni

Varoluş kağıttan gelirken Doğu'dan ağıtlar gelir

Bir darbe sarsabilir bedeni fakat dağıtmaz seni

Senin tek hazinen kimliğin, düşün vazifen nedir?

Ve neden ölümlerle beraber şu haziran gelir

Boşverdim süslü cümleleri,

Ömür hüzünlü gülmeleri getirdi

Nerden baksan yetmiş sene sürdü gülmeleri

Ve hepsi delirmişti hayatları gürültülüydü, derinlerde yok ettiler sessizliği

Günbegün geberip gitti hepsi megolomandı hepsi cüzdanından emin

Ve para düşmanındı, zatem ölüm düşmanınla gelir

Onun rüzgarıyla sevin pislik insanoğlu

Benim hayalim ayaklarıma belki İzmir izbanıyla gelir

Zengin ölmek için 50 senemi harcayamam baba

Buraya hapsedip avuttular bak arta kalan parayla

Ve başlatıldı gezegenimde onca savaş, yalan

Fazla yaşamak için düzene başımı sallayamam baba

İçim darda kalan taraf ve beni anlayamaz zaman

Güneşe fazla baktım, şu gözlerim parlayamaz daha

Artık kapalı algılarıma ithafen bütün bu şarkılar

Ve sarhoş olmak istiyorum yazamayacak kadar.

Elekten geçirdi fecri felek çemberi

Bu vecde melekler gelir ve derki "gerekçen nedir?"

Ne denli sevinçten keder yarattın hevesten kibir

Hoşgeldin, dünya senin evin dev bi cehennemdesin

Ve gelen her sesin bir anlamı var

"Heveslenmesin" dediler.

Kederden gebersin insan, eden bulmasın, bulanda benle gelmesin

Ki parayı vermeden de sirk burası

Sen ne derttesin? Alınma, sende yerdesin, benimle beraber

Derin bir felaket ve devam etti bela dert

Seyreder onlar olanları elinde semaver

Benimle kelam etme be lanetledim adem senin bu ütopyanı

Haydi selametle.

Hareket etme, bekle hayat kavga tokat tekme

Korkma, dik bu kadehi tiksinerek

Kanda donan renkle boyalı yüzün,

Adın mağlup, soyadın hüzün

Belki pek de derin anlamı yoktur bunun bitmez istesek de

Zaten ister istemez bir şüpheye düştük ölüm yüzünden

Bir korku yarattık hayali silah görüntüsünden

Bu lağımda yüzüp gel, kulağımda hep bir müzik,

Ben yazarım ne limuzinden medet ne renkli yüzükten

Boştur öbür çözümler, ölürsün dönüp sözünden

Kömürsü karanlıkta seyret özünü körün gözünden

Döngüne sövüp ödül ver gönlünün sönük közünden

Ki bu dünya bir yansımadır bir nankörün gözünden

Elimde cebimde ve saat ilerledikçe krize giriyor ruhum

Ayılamıyor ki saati gelmedikçe

Bir gün dahilerde bitecek, hayat daha ilerde bitecek

Ani ölümlerle düşecek hepsi, daha dilenme külçe

Bir gün talihin gülünce, şansın aniden dönünce

Eski hayallerin filmi mavi vadilere dönecek

Burası adeta bir hücre, hayli manidar bir bütçe

Yüksek hayallerin kahramanı galiba düşüşte