Arsız Bela - Pişmanım Sevdiğime

Gömsünler bir mezara su veren olmasın

Yazsınlar sayfalara okuyan olmasın

Ağladım gecelerce pişmanım sevdiğime

Ömrümden gidenlere ağladım

Anladım bitmeyecek anladım dönmeyecek

Gözümden düştüğüne ağladım

Fazla değil bi kaç dakka otur şimdi dinle beni

Bir kış akşamıydı bıraktığın da sen ellerimi

Başka kimim vardı benim kim seviyor lan seni

Adım adım gittin öylece dur diyemem ki

Kokun işlemiş içime gözlerim de gözlerin

Olmuyor dedin yapma lan seviyorum seni

Bugün baktım aynaya gülmüyordu gözlerim

Alıp başımı gitmek istedim tutuştu dizlerim

Ben seninle sevmiştim inan ki bu şehri

Bütün sokaklar da adın kaybederim kendimi

Sor geceler anlatır tanır caddeler beni

Sor yüreğin sızlasın sor ki ağlasın şehir

Şimdi gökyüzün de bi yıldız kadar uzak bana

Şimdi bir viraneyim gelsen de sen bana

Eski püskü bir eşya mıyım attın ya uzağına

Kıyamadım indirmeye resimlerini duvardan

Hayalinle uykularım bak tutuştu kavgaya

[ reklamı gizle / hide ads ]

Yeter benim çektiğim gel bu kalbi tutukla

Sevmedim de oynadım de şimdi söyle gururla

Hasretin içim de deniz yelken açtık umuda

En samimi duygularım yürekten vurulunca

Bende pes ettim artık hasretim lan uykuya

Seveni gidenler yıkar alıştırır zamanla

Öleni sevenleri yıkar koyarlar toprağa

Pişman ettin beni sevdiğime

Düşman bile yapmazmış yaptıklarını

Yazık ettin gençliğime yazık

Taş duysa çatlardı duyduklarımı

Bedenin cehenne mi bu dünya da yaşasın

Öyle bir derde düş ki dermanın olmasın

Yaşadıklarımdan beş beter ol ki

Benim ahım da sende kalmasın.

Gömsünler bir mezara su veren olmasın

Yazsınlar sayfalara okuyan olmasın

Ağladım gecelerce pişmanım sevdiğime

Ömrümden gidenlere ağladım

Anladım bitmeyecek anladım dönmeyecek

Gözümden düştüğüne ağladım