Canfeza - Kristal

Canfeza Kristal Şarkı Sözleri

Uzakta bir yerlerde olsa keşke ölüm

Lakin ölmek fayda getirseydi doğmazdık be çocuk

Yakınlarda biyerlerde hissediyorum onu çocuk

Kar yağar ve düş kurarsın fakat yalandır çoğu

Baş kaldırır karanlığa onbinlerce beyaz melek

Birbiri ile sürtüşmezler çünkü tümüne huzur gerek

Bi hancı doldurur, bi yolcu set çeker,

Bi sancı tam vurur, o an kalbi durdurur

Sar bu gönlü kağıda çek ve bitsin orda ızdırap

Kar topuyla katil olmak arzuyla yandı kalp

Basınca damara sinir güzel geliyor iksir

Yaptıklarımı annem duysa o an benden tiksinir

Fakat bu karanlıktan korkmuyorum suçum bu

Son suçumdu işledim ve bitti çünkü son budur

Yanımdan git huzur şeytanlarımı ürkütme

Ben yanarken mutluyum soğuk ve lütfen odama girme

Elimden düşmeyen bi kalem vardı, elim düştü

Meğer ne çok düşman varmış hepsi başıma üşüştü

İçimde nefret değil bencillik yer etti tamda

Horoza küfredip devirdim kafamı o sert yastığa

Bir bavulla yolunu tutsam atlasam ve boğulsam

İçime yer etmiş öfkeyle dev bi dalga olarak doğsam

Belki son bulur okyanus bi ölümdür

Ölmek unutmaksa eğer o gün doğum günümdür

Sanma böyle biter film saçmadır siyah ve beyaz

Siyahı anladıkta kar neden huzursuz bu ay?

Evet bu böyledir bi anlık yağar bu kar

Hey zebani ben geldim bak birazcık kenara kay Güneşle uyandım bugün birazcık üşüyorum

Sepya değil aksi hayat siyahı beyazı seçiyorum

Bak çocuk nasıl istersen öyle anla yazıyorum

Bir zamanlar bende çocuktum ve uçmak istiyordum

Kristal penceremden hayallerime baktım

Cam bi kafesin içindeydi hepsi donup kaldım

Sabahın beşi; sigara paketi küllük olmuş

Güç bela ilerlediğim bu yolda yalana dolana daldım

Hiç kimsenin kalbi beyaz değildir

Yalan bu öyle bir zaman gelirki sevdiğin kadın ölüm hudutu

O anda devrilirsin o anda düşersin

İlk kez dua ettiğinde günahlarına küsersin

Annemi çok üzerdim ben

Bebekken hastalık, ilkokul'da yobazlık ve lise'de piskopatlık

Bu böyledir çocuk, bu tür şeyler hastalık

Senin kardeş sandıkların aslında tam tasmalık

Beni düşünmeyin düşündükçe yaşıyorum

Geçen hergün pis bi yaşama sorgusuzca alışır oldum

Zamanında bende boştum istediklerimle doldum

Demek ki kalleş arkadaşlar istedim ve buldum

Sanırım ilkokul altıncı sınıftaydım bi kız vardı

Ve aşkı koydu cebime sonra yeniden eline aldı

Boğarcasına sıktı çığlıklarını duydum

Ve orda öldü aşk yerine tütünü koydum

Elinden çok tuttum onu hergün defalarca kez

Büyük umutlar çektim içime bu çektiğim son nefes

Gözümdeki perde kalktı fakat sararmıştı

Duman odamı sarmıştı geriye hüzün kaldı