Polemick - Ölüm Yakın

Polemick Ölüm Yakın Sözleri

Verse 1 -Kaygı Kanrevan- :

Ben kuruntular kuruttu dilimi kurtuluş gerekli,

Zaferi kim kazandı belirsiz bu öfke gereksiz çocuk,

Silkelen bir önce tozlu geçmişinde yolculuksa kalbi zendeler eminim onsuzluk,

Acı denen olay ki hayal tarlasında korkuluk

Umutsuzluk boyumu aşmış, Barış susar durur

Kibarca yaklaşır bir şeytan elmasıyla kandırır

Vakit geç olur bir anda tükenince son soluk

Durma yaz kalem yaz sefil bir sevgi aktar oraya

Benim uykuda yok mutlu rüyam

Ölüm gelir alır beni uykumda arkamdan ağlama yar

Geçmişim buruk biraz ben az biraz hatalıyım

Hayat kırdı kalbimi evet biraz hasarlıyım

Alttan alırım herşeyi yeri gelir atarlıyım

Ölüm nasıl bir duygu, ölmeden yaşar mıyım?

Nakarat -Polemick- :

Çıldırıyor başım al kurtar beni ben korkuyorum kendimden

Ölüm yakın baş ucumdaki azrail beni alacak bedenimden

Verse 2 -Polemick- :

[ reklamı gizle / hide ads ]

Sesini aç bu şarkının ki ağlaman duyulmasın

İşine geldi insanın zor sual sorulmasın

Koşmadan yorulmayan bedenle söyle kim sever

Deparı attı koştu Bayro yarıştan kovulmasın

Ölüm gidenle ölmek ve dönmek şu toprağa

Çok garip yaşam dur gitme kal paşam

Demekle olmadığı gibi söndü gitti yaşam

Solmayan gülün elimde sağlıcakla kal paşam

Hükmün olsa kadere karşı yapma dur karşı çıkma

Alın yazında buysa ağladığını duysa keşke dönse keşke

Sevse keşke keşkelerle olsa keşke

Dünya kazan ve insanoğlu ateşte

Belki bir resimde kaldı solmayan gülen yüzün

Resmin yeter of gün doğar biter hüzün

Hiçbir önemi kalmadı sensiz ağlayan gözün

Emanet ol yaradana budur kardeş son sözüm

Nakarat -Polemick- :

Çıldırıyor başım al kurtar beni ben korkuyorum kendimden

Ölüm yakın baş ucumdaki azrail beni alacak bedenimden