Haylaz - Düşün

Haylaz Düşün Şarkı Sözleri

adaletin bu muydu dünya bu muydu söyle gerçek

insanoğlu her zaman neden bu kahpelik peşinde

ben bi kaldırım başındayım biraz moral gerek

ateşledim bu kahrı mutluyum dumanlı gözlerimle

korkularımı yendim artık hiçbirşey gözümde yok

her akşam aynı yerde dostlarımla ölümü bekliyoz

ömrümüz tükendi alamadık henüz bir rol

üzülmedim ve kardeşim umuda doğru var bir yol

sakin ol diyen bir annem bir yanda maddeler

elim yüzüm çöküştedir ne haldeyim bir bilseler

düşünmem gerek toparlanıp sokaklarımdan

ayrı bir yere gitmeliydim bi kez düşünmeden

bu yazdığım benim hayatım söz olsun diye değil

bi çok seven ve sevmeyen insanlar olabilir

satırlarımdan al bi ders düşünceler benimledir

benim sokaklarımda korkular seninle gelebilir

peşimde bir çok insan var hepsi menfaat peşinde

bi günde gel hatır sor her gün aynı dert içinde

gülmek istiyosan acılarınla gel bi sende üfle

henüz yolun başındasın güvenme kimseye

sen sen ol ve beni bi kere yerine koy

uzun zamandır uykusuzdum uykusuzluk harbi zor

bugün bu çenemi zorlayan kaç meret kanımda dolaşıyor

görünce aynalarda kendimi kendimden korkuyor

ve hergün aynı şeyler aynı ortam aynı yerdeyim

aynı sahne aynı rol ben aynıyım değişmedim ki

değişti sanki dünya çok değişmiş insanlar

anladım ki sahteler ve yüzlerinde maske var

tanınmaz hale geldi içimde duygular

yıkık dökük bi yerde şahit oldu bana bu dört duvar hayatı zirvelerden izliyordum oysa ben

bi yandan düştüm aniden düşüşlerimdi canı yakan

şikayetim hayata dair her bişeyde göz yumardım

her gelen bi darbe vurdu bu yüzden hep yanıldım

hayatta kalmanın bir yoluydu ortamım

düşün birz çözersin evlat ayrı takılmalıydın

her sokakta benim adım ve her sokakta gözyaşım

gülümsemem gerekli anne yeter çok ağladım

ben ağlamazdım öncelerden istediğini yapmadım

bu yüzden her sokakta yankılandı haykırışlarım

yıkılmadım fakat bugünde kahpeler kazandı

nedense hep çıkar sizin taraftan oynanıldı

anlamazdım aynı mevzular birçok kez anlatıldı

meğerse doğrular bir yanlışın peşinde yandı

saklı kaldı düşlerimde gördüğüm bir kaç satır

ne yapsam olmuyor benim satırlarım yarım kalır

benim bugünde gözlerim bir damla yaşla ıslanırken

son bi kez aynı sahne gözümde canlanır

ben soğuk sokakların başında gözlerimde kanlar

her akşam sonunda ellerim nedense dert yazar

sakin olmamın telafisiydi bir duman

bu yüzden her gecemde aniden bölündü uykular

sen sen ol ve beni bi kere yerine koy

uzun zamandır uykusuzdum uykusuzluk harbi zor

bugün bu çenemi zorlayan kaç meret kanımda dolaşıyor

görünce kendimi aynalarda kendimden korkuyor

ve hergün aynı şey aynı yerdeyim

aynı sahne aynı rol ben hiç değişmedim ki

değişti sanki dünya çok değişmiş insanlar

anladım ki sahteler ve yüzlerinde maske var