Yılmaz Erdoğan - Madem Ki

Yine bir kuyuya doğru çekiliyor

Yine yeniliyor yenilgisini hep yeniden

Azalıyor,

Eskiyor beden.

Nereye atacağını şaşırmış

Hep düzayak çalgılara hasret

Yürek desen.

Hangi evresinde şaşırdı kendini

Doğuştan şaşı ve kalbi kırık aşktan

Yorulmuş bir kadın fikrine inanmaktan

Evde yokum desem komşudan buluyorlar

Kendi özel dağınıklığımda

Vuruyorlar

Kapıyı hiçbir şey için gereğince

Üstelemeden.

İki söz arasında meçhul asker türküleri

Yalnız yalnızken

Ve nöbetlerde söylenen

Tanıksız günbatımları

Yalnız yalnızken ve

Yalnız tren garlarında hissedilen

Ve gecelerde artık cepten yeme düşleri

Eski usul sarhoşlukla

Zevk alma

Eski sevişmelerden

Bu bitmeyen seviş getirmelerden

Azalıyor,

Eskiyor beden.