Yusuf Hayaloğlu - Topal Sevda

Yusuf Hayaloğlu Topal Sevda Şarkı Sözleri

Dün sahilde karşılaştık...

Biran gözüm ısırdı,sonra birden tanıdım

Düşmemek için zor tuttum kendimi

Bacaklarım titredi,bir ağaca yaslandım...

Yırtılan bir mektup gibi

Sisli hatıraların gerisinden bakıyordu..

Eski bir sevdanın durulmamış nehirleri

Çırpınarak yüreğime akıyordu.

Hatırladığım bir sonbahar günüydü,

Karşımızdaki yeni eve taşındılar

Bütün gün bakışıp duruyorduk

Gözleri sanki birer kurşundular!.

O zamanlar ben, zıpkın gibi bir çocuktum;

Liseye yeni başlamıştım

Onun saçlarını geriye savurup

Çapkınca gülümsemesinden hoşlanmıştım..

Ne zaman cama çıksam, karşı balkonda

Itırlı bir çiçek gibi tütüyordu

Ne zaman buluşalım desem, olmaz diyordu

Mektuplaşmak ona yetiyordu..

Bir Temmuz akşamıydı, unutmam

Yazlık sinema daha yeni dağılmıştı;

Bahçe kapısında sıkıştırıp öpmüştüm,

İçeri kaçıp saatlerce ağlamıştı..

Sonraları çok kanuştuk, gezdik

Bazen ağlaşıp bazen gülüştük

Çılgın gibiydik, her fırsatta buluştuk,

Uluorta öpüştük, herkesin diline düştük..

Ailesi baş edemedi, Mersin deki halasına gönderdi

Hiç arayıp sormadım

Ben osıralar devrimci oldum.

Mahalleden ayrılıp yıllarca evede uğramadım..

Dünyam değişmişti artık

Memleketin gidişatını hiçmi hiçbeğenmiyordum

Forumlara,yürüyüşlere katılıyor,

Durmadan şiir okuyup,ajitasyon çekiyordum..

Ah o gençlik rüzgarı ah..

Ezilen insanları tek başıma kurtaracağmı sandım

Anarşik bir eylem sırasında

Seken kurşunlarla bacağımdan yaralandım...

Ameliyatın ardından yıllarca yattım içerde,

Dosyam bir hayli kabarmıştı..

Beni o nemli koğuşlarda

Vefakar anamdan başka hiç kimse aramamıştı..

İçerden çıkınca onu sordum

Bir astsubayla evlenip buradan gitmişti..

Oysa kibrit ağusuyla koluma dağladığım

İsmi hala silinmemişti...

Hayat devam ediyordu

İçkiye vurmuştum, unutmayı denyordum

Pencerenin önünde, kuruyan bir çiçek gibi

Günden güne tükeniyordum..

Anam çökmüştü artık,ölmeden mürüvvet istiyordu

Bazan oturup dertleşirdik..

Kimsesiz bir kadın varmış,körmüş, olur demiş

Bende fazla uzatmadım,evlendik.

Geçmişe ait ne varsa; mektuptu,resimdi.

Bir bir ayırıp yaktım ateşte.

Nasıl gittiğini sorarsanız, ne bileyim,

Kör-topal gidiyor işte..

Ne varki, o hırçın saçları hepyüzüme savruluyor

Balkona her baktığımda.

Pişmanlık, bir eski yara gibi

Hala kımıldayıp duruyor onu hatırladığımda.

Biiyorum, onunla olsaydım

böyle kavga edip durmazdım yüreğimle.

Biliyorum, bu sevdayı ben yıktım,

Ben öldürdüm bu hoyrat ellerimle.!

Dün sahilde karşılaştık

Bir an boş bulundum,sendeler gibi oldum

Öyle bir baktı ki, ben o gözlerde

Bir ömrün bütün acılarını buldum...

Bir şeyler söylemek ister gibiydi

Başını eğip, gitti çocuklarının yanına

Nedendir bilmiyorum, fakat

Gimek istemedi sanki, kocasının koluna.

Ardından koşup durduramadım, ona soramadım

Öylece dona kaldım.

Çünkü o anarşik eylemden beri

Ben artık deynekli bir topaldım!...