Uğur Aslan - Sen ve Ben

Herkes dört gözle tatili beklerdi

Bense okulların açılmasını,

Çünkü seni görmek vardı koridorlarda

Ve bana güleceğin günü beklemek.

Ben okul bahçesindeki ağaca başharflerimizi

Sen gönlüme sevdanın adını yazmıştın,

Ben sırama isimlerimizi

Sen kalbime ilk aşkı yazmıştın.

Senden sonra sana yazdıgım şiirlerden

Haberin bile yok

Ve yağmur yüzüme vuruyor

Ve soğuk...

Okuldan sonra

Her dolma kalem,her lacivert kravat

Her beyaz gömlek ve yakalık

Ve her 12 Aralık

Sen gelirsin aklıma

Çocukluk işte,belki de ilk aşk

Belki de ilk delilik.

Seversin demiştin ya hani bundan sonra da

İnan ki o kadar kimseyi sevemedim,

Ve o iki kelimeyi senden sonra kimseye

Ama kimseye söyleyemedim.

Belki hiç olmadın benim için

Belki de azdın

Ama olsun

Ben hep sana şiirler yazdım.

Ceketimi ve kravatımı saklıyorum hala

Birinin üzerinde tebeşir

Birinin üzerinde ayran lekesi

Ve sen seviyorum hala

Elmayı da, havayı da, suyu da...

Ve bilmeni istemiyorum hala

Sana şiirler yazdığımı,

Ve bilmeni istemiyorum bütün bunları

Çünkü herşey böyleyken güzel

En dokunulmamış,en yaşanmamış

Ve en tadılmamış haliyle...

Bir sahilde elele dolaşılmamış

Ve bir kafede çay içilmemiş haliyle,

Herşey

Böyleyken güzel belki de...

Ama sen gönlüme sevadanın adını yazmıştın

Ben aşkına tutulmuş bir deli candım

Sen gönlüme sevdanın adını yazdın

Ben aşkına tutulmuş seni ararım