Ados - Delirirken

Ados Delirirken Şarkı Sözleri

Sırrım ayan beyan, gel de şimdi dayan,

Kar ortasındayım tenim alev ateş, mümkünse saklan

Düşkün bir adamdan ne bulunmuş ki geriye? Bir avuç izmarit

Düşünme, döndürürler deliye

Var olan seni bu inkârım sürmüyor geriye,

İstesem de istemesem de gerçeklik düşüyor elime,

Lakin hiza yok, sakin bir izah yok, bu ömre mizah yok,

Silahşör olmuyorsan ceza çok

Keza kimsesizlerin halini kimler anlamaz

Ve anlamanı da beklemem, def ol her kimsen

Bana vermişler kendi ipimi "gel" diyorum, gelmiyorum

Çekiyorum da olmuyor, boynumdan gamlı yolum

Düzelmez, sanmıyorum, mutsuzluk sağlıyorum,

Dünyama ağlıyorum, boşuna bağırıyorum,

Biliyorum; ziyanı yok, miadı dolduran benim

Sonunda dağılıyorum

Senin de ellerinde pişmanlıklar birikmiş ya belli ki, dönülmez yerdesin

İnsanlıktan çıkmanın bir eşiği yokmuşçasına yaşadık,

Tüm sınırlar üstümüze gelirken, delirirken

Söyle; yalnızlık sayılarla alakalı mı?

Kaç ölüm gerek yalnız sayılmak için? Söyle!

Mantıkla yaşanacaksa kalbe gerek yok artık

Sükut-u hayal nezaretim, tebessümler ufaldı

Kaldırımlar bile benden çekinir, çel aklımı,

Dünyanın çivisi çıkana kadar söylenecek bu şarkı

Bu şehri kuşattım, dört taraftan pus aldı,

Kalbinden geriye kan aktı, adımlarımdan pay aldım, Saldır ve al artık, insanlık namı yararsız

İmzamı atarım alnına, sen; ben kadar yaşarsın!

Ah lanet, nereye baksam orada mihriban misali sarı saçların

Çözülmüyor illa ki, deliye dönen şu gönlümde bütün yollar karanlık

Çıkış yok zamansız, aramak seni bir çocuğun hürriyetiyle binlerce arşın

Azalamayan mesafeler nedeni kederdi artışın

Bundan bıktım, yüzüm sana dönük, tamam da; bütün dünya bana karşı.

Hiç kimse bana yanaşmasın bu kez taraflarız

Siz hepiniz olun; Habil öldüğünden beri yalnızım

Yaşayan cansızım hep kahrolan bir gamsızım

Efkâr sızım olmuş şakaklarımda uyanır ansızın

Bir kez de verin şu ellerime o vicdansızı,

Benim de hakkım olmalı ki, ben insanlığa aynayım,

Gel de gör kendini bak gözlerimin kanından,

Bir kaza gibi geçiyorum senin lanetli yanından

Ki kahrol, ezberinde benim için bir damla şarap yok

Yanağın kenar yolları, şehrin yürürüm karambol

Delinin zoruyum içime doğru akan o paranoyalarımın

Yüküyle yürüyorum bu savaş senin senaryon

Canımı almadıkça büyüyecek sızılar,

Hislerimde üşüyecek çocuklarım hem de hiç doğmadan,

Yeller hiç durmadan esti, benden olmaz daha insan

Ne halin varsa gör dediler sanki tanımadan.

Ölüm var, bil ki, ölüm var,

Nereye gidersen git, hangi şehri seversen sev, bil ki ölüm var,

Bir kızıllık göreceksin gökyüzünde; o, benim göğüs kafesimin rengidir

Bir kızıllık göreceksin, eninde sonunda, bil ki; orada ölüm var.