Rope - Ortak Bir Yalnızlık

Yorgun adımlarım var benim ve birde satırlarım

Bi 70'lik etkisiyle güzel günler hatırlanır

Sancılar fiziksel değil o yüzden çare bulamazdım

Sen dışında bi çok ses var ve hiç birini duyamazdım

Seni uçuruma sürükleyenler arkandan itecekler

Merhabayla gelenler bi elvedayla gidecekler

Ankaranın sabahlarına sisle gelen ayaz gibisin

Ben her zaman kolaydım fakat sen hep yamaç birisin

Hayatı tam yakalarken defalarca öldünüz mü

Siz hiç geceyi sevip de mutlu olan insan gördünüzmü

Ben görmedim zaten mutluluk bize hiç uğramazdı

Üstünden ömür geçti gözlerimde buğulan azcık

Sana gelen yollar karanlık ışıklar söndürülmüş

Yazılan tüm şiirrler bi gün şairini öldürürmüş

Eğer kendini görmek istersen biraz hanzala bak

Bi kaç şişenin etkisiyle sen doğuyo manzarama

Başım gözüm üstüneydi yazında, kışında

Oysa herkes vardı kalbinde bi tek ben dışında

Sen ilk kaybedişimdin benim anılar mayhoş eder

Aslında boş şişeler değil gözlerin sarhoş eder

Kafamın içini yazmak istesem yol olur satırlarca

Belkide bu şarkılar kaybolunca hatırlancak

Aynı yerdesin ve hatta hiç bir şeyin değişmeyecek

Bir kadın gelecek ve sana bi öncekini anımsatcak

Odanda şarkım çalıyosa ışıklarını kapat lütfen

Arkana yaslan düşün bi kaç kişi var kalan dünden

Genç yaşımda gördüklerim tüm suçlara teşvik eder

Karanlık dört duvarda yalnızlığıma eşlik eder

Kafam da şarkılar var gezerken bi yerleri

Ön tarafta mutlu olanlar ve bizler diğerleri

Naparsanız yapın fakat nefretle hiç bilenmeyin

Ve gidip bir insandan sevgi falan dilenmeyin

İstesende istediğinde veremezler

Zor gününde yanına dahi gelemezler

Birazcık neşelen diye güldürmeyi denemezler

Üzgünüm bu sahtelikleri görmezden gelemem ben

Başım gözüm üstüneydi yazında, kışında

Oysa herkes vardı kalbinde bi tek ben dışında

Sen ilk kaybedişimdin benim anılar mayhoş eder

Aslında boş şişeler değil gözlerin sarhoş eder