Anıl Bektaş - Yol Al Rüzgarımda

Güvertendeki rüzgarım ben

Varlığın varoluş nedenim

Her zerrem sen yön biliyor

Sense kayıp bir gemi

Rüzgarım esmedi mi yelkenlerinde

Saçlarım karışmadı mı ellerinde

Es desen fırtına olurum yokluğuna

Ara sıra yol al rüzgarımda

Kabulüm hırçınlığına

Kabulüm gözyaşlarıma

Nefretim yokluğuna

Ara sıra yok al rüzgarımda

Ruhumu hapsettim kör kuyuna

Uzakların yakınımda

Demir aldığın liman karanlığında

Gözlerim yokluğun ufuğunda...